Ancak bu güzelliği de engelleyen birşeyler yaşıyor insanoğlu hayatta.
Siz değerli okuyucularımdan Kayınvalidem Hacı Emine Kocatürk’ün vefatı ve Kurban Bayramı nedeniyle bir hafta ayrı kaldık.
Bu bir hafta bana öyle bir uzun geldi ki anlatamam size.
Bu sürede eşim ve ablası yoğun bakımda yatan rahmetli kayınvalidemi tedavi gördüğü hastanede ziyaret için İstanbul’a gittiler.
Ben de geçen yıl ki gibi tarımsal faaliyetlerimiz nedeniyle Kazdağları’nın eteklerindeki köyümde kaldım.
Her zamanki gibi sabah ezanının yanı sıra kuş sesleri ve horozların o muhteşem uyandırma sesiyle güne başladım.
Ama içimde her zamankinden farklı bir ürperti ve tarifi imkansız bir his vardı. Hayır olsun diyerek sabah namazımı kılmış ve rahmetli kayınpederimden bize miras kalan ancak bozulan yol üzerindeki çeşmeyi tamir edip ortaya çıkarmak için fırın yanındaki yemişi ve otları temizledim ilk önce.
Evet, bize miras kalan ve köylülerimiz dahil gelip geçen herkesin faydalandığı çeşme ortaya çıkmıştı.
Artık sıra çeşmeyi tamir edip çalışır hale getirmeye kalmıştı.
Akşamdan Maliye Bakanlığı’ndan emekli olan dayımla sözleştiğimiz gibi çeşme önünde buluştuk ve dayım yeni aldığım çeşmeyi eskisini sökerek taktı ve su akmaya başladı. Yani büyüklerimizin bize miras bıraktığı sadaka olan çeşme artık yeniden aktif haldeydi.
Gönül rahatlığıyla eve gelmiş ve İstanbul’dan gelecek sevindirici habere kilitlenmiştim. Ama öyle olmadı. Sanki büyük kızı ablamı ve eşimi bekleyen kayınvalidem yoğun bakımda rahatsızlanmış ve son nefesini vermişti.
Ben de iyi ki eşimin tavsiyesiyle o çeşmeyi yeniden çalışır duruma getirmiştim.
Hayat bu yapacak birşey yok. Kurban Bayramı’nın dördüncü günü hayata gözlerini yuman kayınvalidemin cenazesini köylülerimiz, eş, dost ve akrabalarımızın katılımıyla toprağa verdik.
Her canlı gibi bizler de bir gün bu fani dünyadan gelip geçeceğiz. Allah tüm ölmüşlerimize rahmet eylesin.
Yazımın başlığında ve girişinde belirttiğim gibi kus sesleriyle geçirdiğimiz köyde hayat yine rutin bir şekilde devam ediyor.
Ama ahirete göç bir ezanla başlayıp bir sela ile sona eriyor.
Bizler yine hayatın koşuşturmacası içinde kaldığımız yerden çalışmaya devam edeceğiz.
Bu duygu ve düşüncelerle siz değerli okuyucularımı Allah’a emanet ediyor, sağlıklı ve mutlu günler diliyorum.
Kalın sağlıcakla…
